Sint komt zaterdag 25 november aan in Aduard

publicatie: 15-11-2017

Aduard Zaterdag 25 november komt Sinterklaas weer aan met zijn pieten in Aduard (En niet 18 november, zoals in de Westerkrant staat). 

 

Aangezien er door verbouwingen en aanleg rondweg en nieuwe brug In Aduard geen mogelijkheid is om aan te leggen met de stoomboot. komt de goedheiligman aan op het Kaakheem in het centrum van Aduard. Hij wordt daar welkom geheten door de waarnemend burgemeester van Zuidhorn, Greetje de Vries-Leggedoor, om ongeveer 13.45.
Daar worden de kinderen en de ouders opgewarmd door dansschool A&A. Ook is er een optreden voor Sinterklaas. Daarna gaat de Sint met zijn pieten een rondrit door het dorp maken om tenslotte het feest voor de Sint te vieren in Mfc De Meeden om ongeveer 15.00 uur

>>> Terug naar het overzicht
Lege-nestmijmeringen
Volwassenheid geeft een statusvernieuwing. Je mag ineens van alles: drinken, een lening afsluiten, autorijden... En je hoeft niet meer te luisteren naar je ouders. Maar volwassen worden is geen moment. Je wordt het langzaam steeds een beetje meer en hopelijk nooit helemaal. 
Na de volwassenheid heb je pas weer zo’n scherpe sociale wissel rond het pensioen. 
Daartussenin zweef ik, met twee volwassen kinderen. Ik schrijf het met moeite op: volwassen. Moeiteloos
zie ik de lieve jonge koppies nog voor me: enthousiast, vragend, lachend... De positieve emoties laten zich gelukkig het gemakkelijkst terughalen.
Ze wonen nog altijd thuis, ­dochter van 21, zoon van 18. Dochter­lief vertrekt over twee maanden. Ze gaat samen­wonen. Zoonlief wil na de komende zomer weg. 
Het lege-nest-syndroom ligt op de loer. Dat is vooral een vrouwen­ding, zeggen ze. Maar ik voel ‘m ook al komen. Een veel te groot huis met veel te veel kamers, ­spullen, herinneringen, leegtes.
Mijn dochter woont straks drie kilometer van ons vandaan. Zoonlief stelt gelukkig eisen aan zijn huisvesting, dus die is nog niet weg. En met leeftijden van 21 en 18 moet ik natuurlijk ook niet zeuren.
Maar het
is wel een ding, voel ik. Onvermijdelijk nadert de vol­was­sen-met-kind­erenfase hier haar einde. We gaan over naar de kind-uit-huis-fase, met meer ruimte en tijd voor nieuwe activiteiten en een kabbelend gevoel van gemis van drukte en chaos. 
Ik verheug me nu al op de volgen­de fase: opa worden. Maar laat ze eerst maar even  flink genieten van de volwassen-­zonder-kinde­renfase. En naar mij hoeven ze gelukkig niet meer te luisteren.
Allert van der Hoeven

 

Westermare uitgeverij     Zuiderweg 38, 9745 AD Hoogkerk    E info@westermare.nl | www.westermare.nl